Feb 29, 2012

Kucing angkat

Hari ini 29/2/2012, jarang2 boleh jumpa. 4 thn sekali saje, jadi jgn dilupakan begitu saje, kena ada kenaangannya :-D

Cerita pasal kucing.
Kami adik beradik memang dari kecik membesar dengan kucing. Mak suka kucing. Arwah bapak juga suka kucing. Kakak-kakak dan abang pun suka kucing.

Selalunya mak yang bela, seekor saja. Bila mati/hilang, baru cari gantinya. Selalunya yang jantan. Sebab mak kata kalau betina, kerjanya asyik menyundal, pregnant, anak bersepah-sepah.

Masalah bila kucing jantan pula, bila sampai masanya, suka menggatal cari awek. Suka 'tanda kawasan' dengan kencing merata. Suka jadi kucing nyanyuk, dalam rumah pun kencing berak.

Selalunya juga, mak bela kucing yang warnanya putih tompok hitam, atau oren penuh, atau putih, atau hitam terus. Jarang-jarang mak dapat kucing belang kulit cicak oren atau selain dari warna2 ni. Yelah, dia pun tentu ada taste tersendiri.

Mak dapatkan kucing dari jiran-jiran yang ada kucing betina baru beranak. Bila anak kucing dah 4 minggu, dah agak besar dan boleh makan minum berak sendiri, dia ambil. Zaman tu tak payah pun nak injek ubat ke imunisasi ke. Tak payah kasi jugak. Kalau dia nak pregnant kan kucing betina orang, biarlah.

Selalunya kucing mak mati tua, atau hilang. Kalau 2 hari tak balik rumah tu, maknanya dah hilang lah, mati kena makan anjing ke (anjing bendang besar2), kena belit ular ke. Yang mati tua tu bila mati, mak tanam bawah pokok mangga. Kalau yang tak sempat tua tapi dah mati, pun sama. Dah ajal kan, nak buat macam mana.

Ada satu ketika mak dah tak kuasa nak bela kucing, tapi ada anak2 kucing 2 beradik warna hitam yang tersesat masuk kawasan rumah. Terus mak ambil dan namakan sitam dan bengkok. Bengkok tu sebab ekornya berpusing. Sitam jadi kucing kesayangan mak, Bengkok pula kucing kesayangan arwah bapak. Bila malam, dua-dua ekor tidur di kaki tuan masing-masing. Bila azan subuh je, dua-dua ekor pun bangun kejutkan orang untuk solat. Diorang nak gi berak kencing lah. Sitam dan Bengkok hilang tak tahu ke mana.

Ada satu ketika lagi masa aku mash kecik, jiran sebelah rumah bagi 2 ekor kucing warna oren. Jadi kami namakan Garfield, kucing kakak, dan Nuning, kucing aku. Tiba-tiba ada sekor kucing warna sama tersesat masuk kawasan rumah kami, jadilah dia kucing adik, namanya Buntil/Buncit. Buntil ni perutnya buncit sentiasa. Tapi dia jantan. Semua jantan. Buntil tak banyak bunyi. Lapar pun senyap saja. Tapi dia suka menggigit manja. Air liurnya busuk. Kami syak perutnya banyak cacing, sebab tu mulutnya busuk ;-)

Bila ketiga2nya dah besar, Buntil paling terror bergaduh dengan kucing luar. Garfield dah calar-calar, berdarah tobek sana sini. Nuning pengecut sikit, dia tak main kat tanah. Buntil lah yang paling perkasa. Dia tak pernah luka.

Kisahnya, aku dengan Nuning memang rapat. Tidur sekali, sekelambu, dia kat kakiku. Tiap malam. Bila siang main sama-sama. DIa mesti mengekor aje aku walau ke mana. Tak silap masa tu aku darjah 3. Satu petang tu, aku main panjat bangku. Perasan tinggi. Tiba-tiba Nuning pun panjat juga. Bila Nuning naik, bangku jadi tak stabil. Aku pun terjatuh dengan siku dulu. Tapi siku 'landing' kat tempat lembut. Rupanya, atas perut Nuning. Kesian Nuning. Perutnya terus jatuh ke bawah sebab terpenyek oleh berat aku. Dia terkencing2 dan meraung-raung. Dia tak boleh jalan. Kena seret badannya dengan 2 tangannya bila nak bergerak. Dia tak lalu makan. Mak cuba bedungkan prutnya supaya naik balik. Tapi tak boleh. Aku sedih gila masa tu.

Selepas tu Nuning menghilang. Aku pun tak cari dia. Kenapa entah. Tak ingat. Beberapa minggu lepas tu baru kami perasan, Nuning berubat kat bawah pokok limau nipis renek belakang rumah. Berubat macam mana hanya Allah yang tahu.

Dia diam je. Mulut tak peramah macam selalu. Dia ni asalnya kucing paling peramah di rumah. Kadang tu orang pun tahu senyap, dia pulak yang memekak. Konon nak menyembang la.

Bila tengok kat perutnya, Alhamdulillah dah baik. Ususnya yang terturun ke bahagian bawah tu naik semula. Dia pun dah boleh makan macam biasa, cuma tak seperiang sebelumnya. Tapi hayat Nuning tak lama. Akhirnya dia mati sebab termakan tikus beracun. Tikus makan bahagian bawah batang padi yang dah diracun rumput. Tikus tengah nyawa-nyawa ikan, dia gi makan. Jadi dia pun mati. Kami tanak dia kat bawah pokok limau tu juga ;-(

Dah bertahun-tahun tak ada kucing. Alasan paling serius ialah sebab aku ada asma. Arissa pun asma. Jadi kami memang alergi bulu kucing. Macam kita alergi asap rokok tu.

Tapi, rezeki Allah nak beri. Suatu hari tu, sekor kucing betina yang kakinya terkehel, telah singgah di tempat parking kereta kami. Husband aku yang selalunya garang dengan kucing ni, tiba-tiba lembut hati pula bila tengok kaki kucing tu yang katanya macam nak patah. Dibelikannya makanan kucing. Sampailah kucing ni baik, sihat malah berisi.

 Tengok tu muka manja. Mulut siap ternganga cakap sumthing... tengok tangan kanannya, siap kembang kencut tu. Manjangada betul...

 Tengok tangan kanan dia...


 Ni nak minta kita urut kepalanya....

 Dia menggesel kepalanya sampai terbengkok langsung...


Rupanya dalam pada dia berisi tu, memang betul perutnya ada isi. Pregnantlah pulak.... Masa beranak, seharian dia tak balik rumah. Ayah dah gelisah macam mak kucing kehilangan anak. Tiba malamnya baru dia balik. Perut dah kempes... Lapo la tu. Esok siangnya baru dihangkut anak2nya yang 3 ekor tu balik rumah, letak dalam kotak yang ayah sediakan. Bijak kucing ni... Bijak ambil kesempatan...

 Ayah belikan sangkar baru. Yang semalam kecik sikit RM50.00 (-_-) tak muatlah, tak selesa...

 Sangkar baru ni besar sikit. RM200 (-_-) mahal macam beli stroller Arissa. Stroller yg ada tu pun tak sampai RM200....

 Tu sebok nak kuar. Yang atas tu sangkar semalam, kecik sikit. Nanti nak jual dalam Mudah.My.

Ada sangkar ni safe sikit. Takda lah kucing liar nak curik makannya. Takdalah anak-anaknya jadi bahan buli Arissa pagi2. Tengok tu 3 anak yang lena tidur sebab kenyang menyusu :-)

Ni rezeki utk ayah. Doa nak dapat anak kedua belum termakbul. Allah beri dulu rezeki anak kucing. Orang kata,bela binatang ni memang ikhlas sebab binatang belum mampu balas budi baik kita. Hanya Allah sajalah yang membalasnya. Insyaallah. Ameen...

No comments: